570 - Veronica met de jeugd op de barricades in de jaren zeventig
Zeezender Veronica (1960-1974) deed goed aan wat je klantenbinding of marketing zou kunnen noemen. Dagelijks was er alle ruimte voor verzoeken van luisteraars. Vanaf 1965 kon je een exemplaar van de top 40 gratis in de platenwinkel afhalen. De deejays trokken met hun drive-in show het land in. En vanaf 1971 gaf radio Veronica een eigen omroepblad uit, met veel aandacht voor popmuziek, de favoriete muziek van de jonge luisteraars.
Ondanks tegenwerking van PPR-minister Harry van Doorn (1915-1992) maar dankzij de Raad van State wist Veronica de status van aspirant-omroep binnen het officiële omroepbestel te krijgen.
21 april 1976
Op 21 april 1976 ging Veronica als tv-zender voor het eerst de lucht in. Earth and Fire, George Baker Selection, Vader Abraham, Mieke, Marianne Rosenberg, Walker Brothers, Rob de Nijs, Don McLean, Dave en de Miracles waren van de partij. Informatie erover kon je niet alleen vinden in het boek Herinnert u zich deze nog (2007), maar ook in het eigen omroepblad dat al zes jaar lang goed functioneerde als orgaan om contact met de achterban te houden. Het Veronica blad was ‘het goedkoopste familie – programmablad’. Een los nummer kostte 75 cent in april 1976. Een abonnement 25 gulden per jaar.
In het nummer van 17 april 1976, kort voor de eerste tv-uitzending, stond Jerney Kaagman van Earth and Fire op de omslag. In de afgedrukte top 40 vonden we ABBA met ‘Fernando’ op de bovenste plaats. ‘Miss You Nights’ van Cliff Richard was tot alarmschijf uitgeroepen. ‘Beyond Expression’ van Finch (met o.a. Peter Vink) was lp van de week. Artikelen waren er over Don McLean, Robert Long, Stevie Winwood, Neil Sedaka, David Bowie en natuurlijk de komende eerste tv-uitzending van de nieuwe omroep. Advertenties waren geplaatst door Ariola (voor Cat Stevens) en Polydor (voor Neil Sedaka). C&A adverteerde met een jeugdige jeans-advertentie.
Directeur Rob Out was gematigd optimistisch. In het Veronicablad liet hij afdrukken: “Ik heb het volste vertrouwen in onze tv-ploeg, maar ik heb nu al het zweet in mijn handen als ik aan de eerste uitzending denk. Daar hangt erg veel van af. Als de eerste niet naar de zin van de kijker is kunnen we wel inpakken. Maar ik ben er bijna voor 100 % van overtuigd dat het allemaal prima op z’n pootjes terecht zal komen”.
Aan het einde van het artikel: “Het is zo ver. Veronica is op tv, maar daarmee is nog geen eind gekomen aan de spanning, die deze aspirant-omroep altijd heeft omringd. Nu moet Veronica groeien en binnen de kortste keren uit het benauwde jasje van de aspirant-status knappen. Deze eerste tv-uitzending wil daartoe een aanleiding zijn”.
Om te kunnen groeien – maar ook om in het omroepbestel te mogen blijven – moest het ledental snel boven de 100.000 uitkomen. Dat ging de omroep goed af.
In het herinneringsboek schreef Arjan Snijders: “Omroepleden waren in de jaren zeventig gidsleden. Abonnees van het Veronicablad waren dus automatisch lid van de VOO – de Veronica Omroep Organisatie. Steunbetuigers die absoluut de gids niet wilden ontvangen (of dat te duur vonden) konden ook tientjeslid worden. Voor tien gulden per jaar telde dit lid dan wel mee maar kreeg daar niets voor terug. Behalve bij de aanmelding een welkomstcadeau, wat bij Veronica niet zelden groter en duurder was dan de lidmaatsschapsprijs”.
In het boek: “Het Veronica Magazine had vanaf de eerste week in 1976 een transformatie doorgemaakt. Het blad was nu gids geworden. Omdat de VOO een omroep was, mocht ze ook de gegevens van de Nederlandse radio- en tv-zenders publiceren. Het blad was veel kleurrijker, vrolijker van toon en toegankelijker dan dat van de andere omroepen”.
2 maart 1977
Veronica slaagde er als aspirant-omroep in om de zendtijd te bundelen. In plaats van elke week een beetje tv te mogen maken, mocht de voormalige radio-zeezender om de drie weken een avond op de televisie vullen. (‘Veronica totaal’) Dat was bijvoorbeeld het geval op woensdag 2 maart 1977.
Op die avond, kun je teruglezen in het Veronica-programmablad van die week, presenteerde Lex Harding zich met het Popjournaal (‘een overzicht van de best verkochte platen in de Nederlandse top 40’). Die avond was er bovendien een exclusieve George Harrison special: “Die zal bestaan uit een vraaggesprek met de ex-Beatle en een tweetal songs van zijn nieuwe elpee [‘Thirty Three & 1/3’]. George zal in het interview onder andere ingaan op de moeilijkheden rond zijn compositie ‘My Sweet Lord’ en zijn plotselinge verandering van platenmaatschappij”.
Popmuziek was dominant aanwezig op 2 maart, met ook een special over de Amerikaanse groep Chicago. “Deze populaire groep, bestaande uit 9 man, scoorde onlangs de nummer één hit ‘If You Leave Me Now’. Een tv-ploeg maakte opnamen van een van hun concerten in februari in ons land”.
Chicago
Het Veronica omroepblad plaatste die week (26 februari) een artikel over Chicago, met als openingstekst: “De groep is in haar bijna tienjarig bestaan nog maar drie keer in Europa op toernee geweest. Dat komt in de eerste plaats, omdat Chicago in eigen land een uiterst populaire superformatie is en daar ook zeer zorgvuldig optreedt. In de weinige vrije tijd, die de groep dan nog overhoudt, wil ze wel elders in de wereld optreden, maar dat moeten dan wel concerten zijn, waarvan bij voorbaat kan worden aangenomen dat ze succesvol zullen zijn”.
In die tijd was een groep voor zijn inkomsten minder afhankelijk met optredens dan nu het geval is. Inkomsten werden vooral gegenereerd door de verkoop van langspeelplaten en dat was bij Chicago zeker het geval. Concerten moesten ervoor zorgen dat de mensen een platenwinkel binnenstapten.
Aan een redacteur van het Veronicablad vertelde Peter Cetera, de zanger: “Wij willen best in Europa optreden. Maar dan moet wel blijken, bijvoorbeeld uit de verkoop van onze platen, dat daar vraag naar onze muziek bestaat. Als die vraag er niet of nauwelijks is, dan heeft het voor ons totaal geen zin een Europese toernee te maken. Het is een verspilling van tijd, energie en geld om voor halfvolle zalen in Engeland, Holland en andere landen te spelen, terwijl we in Amerika moeiteloos bomvolle baseball-stadions kunnen trekken”.
Voor Chicago kwam ‘If You Leave Me Now’ daarom als geroepen. Het had niet veel gescheeld, merkte de redacteur op. “Peter Cetera had er ruim een jaar over gedaan om de compositie rond te krijgen. Nadat hij de basismelodie had uitgewerkt, wilde de verdere opbouw van de song maar niet lukken. Zelfs niet nadat Carl Wilson van The Beach Boys zich ermee bemoeid had. Pas op de laatste dag van de opname van hun laatste LP ‘X’ lukte het Cetera om het nummer af te maken en besloot de groep het op te nemen”.
Het op single uitgebrachte nummer had heel wat teweeg gebracht. “Het aangrijpend mooie liefdeslied werd een onverbiddelijke nummer één hit in verschillende Europese landen, waaronder Nederland. Het is de eerste single, waarmee Chicago in Amerika en talloze andere landen de eerste plaats in de hitparade bereikte. Sinds 1969 zijn er in totaal 18 singles van de groep uitgebracht en de verkoopresultaten daarvan waren – vooral in de States – redelijk tot goed, maar pas met ‘If You Leave Me Now’ lukte het Chicago op de bovenste sporten van de hitladders te komen”.
Chicago in het Veronicablad
Status Quo
Meer dan bij de bladen van andere omroepen nam (pop)muziek een vooraanstaande rol in. In het nummer van 26 februari vond je (behalve de programmagegevens van de hele week) nieuwsberichten met foto’s over Cher, Tom Jones, Pierre Kartner, Dana, Julien Clerc, Johnny Hallyday, Saskia & Serge, Lynyrd Skynyrd, Fats Domino, Ramses Shaffy, Bryan Ferry, Led Zeppelin, Rob de Nijs, Rod Stewart en Elton John (en de top 40 met ‘Living Next Door To Alice’ van Smokie aan de top), maar ook een artikel van twee pagina’s over Status Quo – ‘Net een voetbalelftal’, geschreven door Jan Hagenaar.
In tegenstelling tot Chicago was het ‘Engelse viertal’ voortdurend op pad in Europa. Hagenaar noemde hen ‘een van de hardstwerkende hardrockformaties. Francis [Rossi], Rick [Parfitt], Alan [Lancaster] en John [Coughlin] zijn zeker tien maanden per jaar op toernee’. “Wij willen zo vaak mogelijk voor onze fans optreden. Want hoe meer je speelt, hoe beter de verstandhouding met het publiek wordt”, aldus basgitarist Lancaster.
De groep werd omschreven als een ‘recht voor zijn raapse rock and roll gezelschap’. Vooral ‘Down Down’ (1975). ‘een opzwepende rock-creatie’ had ‘heel wat lichamen in beweging gebracht’
Niet alle popjournalisten uitten zich enthousiast, kon je lezen. “De muzikale hechtheid van het viertal is wel eens vergeleken met een parkeergarage van gewapend beton”.
Liefhebbers van popmuziek konden goed terecht in het blad van Veronica.
Opnieuw Harry van Doorn
Tien dagen eerder, op 16 februari 1977, kwam de Telegraaf met een voor de jonge omroep teleurstellend bericht. Minister Van Doorn liet opnieuw in negatieve zin van zich horen. Hij blokkeerde de C-status. Dat hield tegelijkertijd in dat Veronica na de ‘proeftijd’ uit het omroepbestel moest verdwijnen. ‘Minister van Doorn wijst Veronica terug’ was de titel van het artikel.
“De Veronica Omroep Organisatie mag voorlopig van CRM-minister mr. H. W. van Doorn geen echte omroep worden, hoewel zij bijna 200.000 leden telt. Gisteren wees hij het verzoek van Veronica om C-omroep te worden af. Veronica blijft daardoor aspirant-omroeporganisatie. Zij heeft nu nog een jaar de tijd om alsnog de C-status te verwerven.
Had minister Van Doorn de aanvraag toegewezen, dan had Veronica per 1 juli a.s. over evenveel zendtijd kunnen beschikken als de VPRO. Dat zou een vijfde geweest zijn van de zendtijd die grote omroepen als de VARA, KRO, NCRV, AVRO en TROS hebben.
Minister Van Doorn kon de aanvraag afwijzen na een doorlichting van het ledenbestand van de oud-Noordzeepiraat. Voor de wet tellen namelijk alleen die leden mee, die ook hun omroepbijdrage betaald hebben. Door invoering van een nieuwe telmethode kwam minister Van Doorn gisteren tot de conclusie dat 54 procent van de Veronica lidmaatschapsbetalers geen luister- en kijkgeld betaald hadden”.
Ter verduidelijking: “Wie namelijk bij deze methode als Pim Jansen in de Veronica-boekhouding staat opgeschreven, maar bij de Dienst Omroepbijdragen van de PTT W. J. Jansen heet, telt niet mee, ook al gaat het om een en dezelfde persoon.
Door dit telsysteem kwam Veronica 32.000 leden tekort om de 100.000 te bereiken, die nodig zijn voor verwerving van de C-omroepstatus.
Veronica had haar aanvraag in juni 1976 ingediend, toen zij nog slechts 150.000 leden telde. Inmiddels (december 1976) diende Veronica opnieuw een aanvraag in. Op dat moment beschikte zij in haar boekhouding over 182.000 leden”, kon je lezen.
Rapportage in de Telegraaf
Rob Out kreeg de gelegenheid om nog de zelfde dag in de krant te reageren. “Veronica staat opnieuw met de rug tegen de muur”, had hij geconstateerd.
Out: “Als wij binnen een half jaar niet over ‘voldoende leden’, beschikken dan is het definitief afgelopen met Veronica. Het is toch te gek, dat wij opnieuw de straat op moeten om het Nederlandse volk te mobiliseren voor Veronica”.
Volgens Out moest Veronica weer de barricades op, vertelde hij aan Bart Voorthuijsen. “Wij hebben alleen nog de mogelijkheid tegen de beslissing van de minister in beroep te gaan bij de Raad van State”.
Er was, meende hij, sprake van willekeur. “Waarom moest er bij ons een nieuw systeem voor het tellen van het aantal leden worden gebruikt? Het percentage van 54 procent leden dat géén omroepbijdrage betaalt, is volgens mij absurd hoog”.
De mogelijke oorzaak van het verschil zou erin kunnen zitten dat de achterban van de omroep bestond uit jongeren tussen de 18 en 35 jaar. Maar: “Als je meer dan 180.000 betalende leden achter je hebt, dan moet dat toch ruim voldoende zijn. Het meest belachelijke is”, aldus de heer Out, “dat niets wordt nagelaten om het de VOO zo moeilijk mogelijk te maken. Er is geen kritiek op onze programma’s, omdat wij geheel aan de eisen van de Omroepwet voldoen.
Als wij dan lezen dat een onafhankelijk onderzoekbureau heeft vastgesteld dat Veronica bij een eventuele ontkoppeling van de omroepbladen van de leden die erop zijn geabonneerd, nét zo’n grote aanhang heeft als bijvoorbeeld de AVRO, dan is deze beslissing puur tegen Veronica gericht, en heeft niets met de wensen van het kijkerspubliek te maken”.
Er was nog iets aan de hand. “Bij Veronica is men verontwaardigd over de manier waarop men van de beslissing van de minister op de hoogte werd gebracht. Er werd door verslaggevers om een reactie gevraagd, terwijl wij de brief van Van Doorn nog niet eens in huis hadden. De brief is stiekem in de brievenbus gestopt pas nadat wij van buiten het bericht hadden gehoord”.
Out liet de redacteur weten dat Veronica het er niet bij zou laten zitten. “Een grote landelijke actie wordt voorbereid, waarbij alle middelen zullen worden gebruikt om in recordtempo nieuwe leden te krijgen. Veronica wil weer vrijwilligers bijeenbrengen, die voor deze omroep leden werven”.
Out: “Het gaat om onze laatste adem. Veronica wordt door Van Doorn zeker als een bedreiging van de bestaande omroepen gezien, maar dat is niet waar. De omroepen hebben voor het nieuwe winterschema al met Veronica als C-omroep rekening gehouden. Wij zullen Den Haag laten zien, dat wij over een grote aanhang beschikken. Wij blijven ondanks deze onbegrijpelijke dreun optimistisch en weten, dat er veel mensen zijn die ons willen steunen. Anders hadden wij de bijl er al bij neergegooid”.
Actie in het Veronica-blad
Veronica maakte gebruik van het eerder aangegeven communicatiemiddel. De omslag van het blad van 26 februari 1977 was helemaal zwart, met in hoofdletters er overheen: “Afgewezen”.
Rob Out, die ook als hoofdredacteur van het omroepblad optrad, liet zijn stem horen: “:Het is weer zover. Opnieuw een afwijzing. Dit keer op de aanvrage om meer zendtijd. Veronica komt nog 32.000 leden tekort zegt minister Van Doorn. Dat is niet zoveel. Dat redden we ook wel weer, is dan je eerste reactie op zo’n bericht.
Maar als je even de tijd hebt gehad om het bericht te verwerken, begrijp je dat het niet om de toepassing van het getalscriterium gaat. Niet om keurig nette, wettelijk vastgestelde normen, waaraan de minister elke zendgemachtigde moet toetsen. Welnee, het is nog steeds een simpele toepassing van de leuze ‘weg met Veronica’.
Gedwongen toegelaten door het advies van de Raad van State, blijkt de weg naar erkenning nog steeds geplaveid met (Doorn)en.
Het is om moedeloos van te worden. Zes jaar lang ben ik al bezig te voorkomen dat Veronica onder de golven verdwijnt. Eerst moest daarvoor de actie ‘Veronica blijft als U dat wilt’ worden opgezet. Wekenlang onafgebroken bezig met het mobiliseren van het Nederlandse volk. Van studio naar schip en vice versa. Rusteloos, bijna koortsachtig bezig duidelijk te maken aan een ieder die het horen wilde dat Veronica niet mocht verdwijnen”.
Out was trots op het resultaat. “Zo’n twee miljoen gele kaarten, adhesiebetuigingen”.
Maar: “Het hielp weinig. Met de behandeling van de ‘anti-Veronica-wetten’ in het vooruitzicht, organiseerden we een hoorzitting in de Tweede Kamer en de grootste, vreedzame demonstratie ooit gehouden. Lachend bekeken door ons parlement trokken zo’n 150.000 Nederlanders langs het Binnenhof. Een kinderkruistocht werd het genoemd door PvdA politici”.
Out keek nog even terug naar de laatste uitzenddag van de zeezender. “Nooit zal ik 31 augustus 1974 vergeten. Zelfs de natuur hield even de adem in nadat de laatste klanken over de golven verdwenen. Een bloedrode hemel bleef over. En stilte”.
Veronica kreeg bij het aanvragen van de C-status opnieuw ‘nee’ te horen van de verantwoordelijke minister, lid van het kabinet Den Uyl. “Afgewezen. Opnieuw. Hoe lang nog zijn we onderworpen aan de willekeur van een minister met geheel eigen opvattingen over democratisch vastgestelde normen?”
Directeur Out eindige zijn betoog in het blad als volgt: “We hebben nog 32.000 leden nodig om als omroep organisatie geaccepteerd te worden, zegt minister Van Doorn. Dat kan, maar dan moet u er wel wat voor doen”.
Leo Derksen
Niet iedereen was even enthousiast over de mogelijke C-status van de jongerenomroep Veronica. Leo Derksen bijvoorbeeld nuanceerde in zijn Telegraaf-column wat Out had beweerd. De aanpak irriteerde hem sowieso. “Grote ontsteltenis en lichte paniek waaide ons van de beeldbuis tegemoet. Het schip Veronica dobberde weer op de baren en zelfs bootsman Rob Out verscheen in het beeld om te trachten ons te bekeren tot zijn religie”.
Over de ‘telling’ schreef hij: “U hebt gelijk, wanneer u dit muggenzifterij vindt, maar niet alleen Veronica wordt door dit ambtelijk denken bedreigd; kortgeleden nog was het de VARA, die om dezelfde reden (en met succes) een ledenwerfcampagne startte. Het is dus niet zo dat deze tellingsmethode speciaal is uitgedacht om Veronica tot zinken te brengen.
Enfin, wie woensdagavond op deze omroep afstemde, kreeg die hele geschiedenis uitvoerig opgediend. Zelfs Kamerleden gaven hun mening (op verzoek van Veronica natuurlijk) en eigenlijk was iedereen het er wel over eens dat deze hele tellingsmethode veranderd dient te worden”.
Derksen stoorde zich eraan dat Veronica het omroepbestel wilde veranderen. “Rob Out kwam ons smeken om lid te worden, want, zei hij: ‘Veronica staat voor verandering’. Hij bedoelde dat Veronica volkomen anders wil opereren dan de andere omroepen; vernieuwend dus. En verder zei hij dat ‘Veronica een jonge, onafhankelijke omroep wil zijn, niet links of rechts’.
Over die vernieuwende kracht valt nog ruimschoots te discussiëren. Veronica betekent voor een belangrijk deel popmuziek en wat dat betreft bezitten we al ‘Toppop’, ‘Op losse groeven’, ‘Wonderland’, ‘Disco-Circus’, ‘Kwistig met muziek’ en de nodige specials over groepen en zangers”.
Helemaal negatief was hij niet. “Belangrijker dan mijn oordeel is het feit dat zo’n 180.000 mensen lid zijn van deze omroep. Je zou dus zeggen: het recht moet zijn loop hebben. En dat kan heel eenvoudig. Want als alle jeugdleden er nu bliksemsnel voor zorgen dat zij als lid worden ingeschreven onder de naam van de huisgenoot die ook bij de Dienst Kijk- en Luistervergunningen ingeschreven staat, is er geen vuiltje meer aan de lucht. Dan zal Veronica blijven; of ik dat nu wil of niet. En eerlijk gezegd: ik zal er geen nacht van wakker liggen. Ik luister wel naar De Stem Des Volks”.
Berichten in de kranten
Een redacteur van de Leeuwarder Courant ging verder. Hij stelde, mijns inziens ten onrechte, dat Veronica eerder een ‘illegale zeezender’ geweest was. “De legale Veronica Omroep Organisatie vecht op dit ogenblik voor zijn plaats in de ether. Om leden te winnen wordt demagogie niet geschuwd. De VOO doet het voorkomen alsof de vroegere etherpiraat de zender van de jeugd was, de grote stimulator van de popmuziek.
Dat lijkt mij niet helemaal juist. Toen de Noordzee in plaats van booreilanden nog bevolkt was met zenderschepen, was Veronica de schaapachtigste.
Als je van beatmuziek hield, stemde je in de eerste plaats af op London of Caroline. Die stations hebben ook werkelijk een functie gehad bij de ontwikkeling van de pop- (toen beat-) muziek. Veronica koos daarentegen het veilige midden.
De top-veertig weliswaar, maar vooral ook programma’s voor Heel Het Huisgezin. Wie herinnert zich niet het valse sentiment van Frans Nienhuis? Veronica had geen deel aan de muzikale jeugdrevolutie van de jaren zestig, maar sjokte er achteraan en pikte er uit wat commercieel verantwoord was. In wezen was Veronica even schaapachtig en burgerlijk als Hilversum, alleen was de vorm anders”.
Maandenlang kon je in de kranten berichten lezen over de aanpak van Veronica. Op 29 september meldde het nieuwsblad van het Noorden dat de omroep vanwege de telling wellicht ‘binnenkort uit de ether moest’. De actie van de omroep had echter resultaat gehad. “Veronica-directeur Rob Out heeft gisteren laten weten, dat zijn omroep in een half jaar tijd meer dan 65.000 leden heeft gewonnen en dat de omroep thans meer dan 200.000 leden telt. Hij hoopt nu snel een C-status voor Veronica te krijgen”.
Op 12 oktober drukte NRC Handelsblad af: “Het bestuur van de Veronica Omroeporganisatie (VOO) gaat bij de Raad van State in beroep tegen de afwijzing door minister Van Doorn (CRM) van de aanvraag voor meer zendtijd. Volgens het bestuur is de beslissing in strijd met elk beginsel van fair play en van behoorlijk bestuur”.
Wim Keja, Kamerlid van de VVD sprong op de bres voor de VOO, aldus de Telegraaf van 1 november: ‘Kamerlid eist nieuwe telling VOO-leden’. “Het liberale kamerlid W. Keja wil van minister Van Doorn van CRIM dat er een nieuwe telling wordt gehouden naar het ledental van de Veronica Omroep Organisatie.
De bewindsman heeft onlangs verklaard dat niet aangetoond is dat Veronica minstens 100.000 leden heeft die kijk- en luistergeld betalen. Volgens de heer Van Doorn heeft een steekproef van de Dienst Omroepbijdrage uitgewezen dat slechts een dikke 50% van de leden van Veronica deze bijdrage betaalt.
De heer Keja wil nu van de bewindsman weten of deze berekeningen zijn gemaakt op basis van de bijna 181.000 leden, die Veronica beweert te hebben”.
Til Gardeniers en de Raad van State
Massada in Countdown
Als gevolg van de uitslag van de verkiezingen van 1977 kwam er een einde aan het kabinet Den Uyl met Harry van Doorn (PPR) als minister. Dries van Agt en Hans Wiegel wisten met een kleine Kamermeerderheid een CDA-VVD regering te vormen. De politieke koerswijziging pakte enigszins in het voordeel van Veronica uit. Til Gardeniers (CDA) werd de nieuwe minister.
Het eerder genoemde boek gaf het als volgt aan: “Eind 1977 werd een vierde aanvraag ingediend, op basis van 207.000 goedgekeurde leden. De nieuwe minister kon er niet meer omheen. In het voorjaar maakte ze bekend dat de VOO voldoende leden had”.
Dat was niet genoeg. “Toen er op het getal niets meer in te brengen viel, werd er op de inhoud een nieuw bezwaar gevonden. De minister wilde onderzoeken of de VOO geen commerciële bindingen had. Ze vermoedde dat de oud-piraten zich verrijkten met publiek geld of via andere ongeoorloofde kanalen extra’s toebedeeld kregen”.
Opnieuw trad de Raad van State reddend op. “De Raad van State oordeelde dat zij buiten haar boekje ging en wees op 13 oktober 1978 alsnog de C-Status toe. Net te laat om mee te mogen doen per 1 oktober 1978, de datum waarop het nieuwe omroepseizoen van start was gegaan. De VOO werd nu pas op 1 januari 1979 toegelaten als C-omroep”.
Van C naar B
In het Veronica-blad werd op 30 september 1978 afgedrukt dat de omroep klaar stond met popmuziek: “Nieuw is het popprogramma Countdown. Alle uitzendingen zullen met dit nieuwe programma beginnen. Countdown is een pop-magazine, waarin we een vernieuwd popjournaal terugvinden alsmede het overzicht van de top 40. Verder in elke aflevering een live-concert van een bekende popgroep. In de eerste Countdown zal Massada dit concert geven”.
Op de omslag van het blad van 7 oktober in grote letters: Veronica C-omroep. En slechts een week later een hoofdredactioneel artikel: ‘Veronica groeit – dank zij U’.
De omroep was nu officieel geaccepteerd. De B-status was zelfs binnen bereik. “U heeft het ongetwijfeld al in de pers gelezen: Veronica wil zo snel mogelijk de B-status aanvragen. Is het bij ons in de bol geslagen? Zijn we niet tevreden met de zojuist verleende C-status?
Nee, het antwoord is heel eenvoudig: u heeft laten weten dat u Veronica graag groot ziet. Sinds de publiciteit rond onze omroep de laatste weken weer ongekend groot was, begonnen spontaan steeds meer mensen zich als lid op te geven.
Toen minister Gardeniers haar beslissing uitstelde om ons de C-status te geven begon de ledenaanwas te stijgen. Meer mensen belden op, meer mensen stuurden de bonnen uit het programmablad op.
Toen de Raad van State de minister van CRM op de vingers tikte en het duidelijk werd dat Veronica zeker C-omroep zou worden zwelde de stroom nieuwe leden aan. En vanaf het moment dat Veronica echt de C-status in handen kreeg was uw enthousiasme niet meer te houden. Met honderden tegelijk meldde u zich dag in, dag uit.
Dit grote medeleven met Veronica toont nog eens overduidelijk aan, dat in weerwil van wat enkele politici ons willen doen geloven, er wel degelijk behoefte is aan een nieuwe omroep met een frisse aanpak. Op radio en televisie hebben we de afgelopen jaren, met veel te weinig zendtijd, aangetoond zoeken dat u graag luistert en kijkt naar onze programma’s. Inmiddels hebben we er zoveel nieuw leden bij gekregen dat de grens voor B-omroep elk moment bereikt kan worden. Voor deze status hebben we 250.000 leden nodig en daar zitten we nu erg dicht tegen aan. Zodra we dit ledenaantal bereikt hebben gaat er een nieuwe zendtijdaanvrage de deur uit”.
Op 30 december 1980 vroeg de VOO om de status van B-omroep. Die werd in eerste instantie afgewezen. Het duurde nog tot oktober 1982 voor Veronica als B-omroep kon gaan functioneren.
Popmuziek en omroep Veronica
Het Veronica-blad van 7 oktober 1978 stond bovendien vol met artikelen en nieuws over popmuziek – over Luv, Mick Jagger, Buck Owens, Keith Moon, het popfestival van Bilzen, Led Zeppelin, Suzi Quatro, Dire Straits. Er waren advertenties voor Massada en Julien Clerc. Op twee pagina’s werden de hitlijsten onder de aandacht gebracht. ‘Grease’ van Frankie Valli bezette de hoogste positie in de top 40, ‘Tell Me Your Plans’ van The Shirts in de tipparade. ‘Stage’ van David Bowie was tot album van de week uitgeroepen, ‘Pappie ik zie tranen in uw ogen’ van Arno en Gratje was de meest verkochte Nederlandstalige single. In de Lp top 50 vonden we de soundtrack van ‘Grease’ op één, gevolgd door onder meer ‘War of The Worlds’, ‘Dire Straits’, ‘Shrpitsz’ van Herman Brood,, ‘Don’t Look Back’ van Boston, ‘The Last Waltz’ van The Band en ‘Parallel Lines’ van Blondie.
De popmuziek minnende jeugd en omroep Veronica rukten hand in hand op in de jaren zeventig.
Harry Knipschild
29 september 2025
Clips
* Massada, Unknown Destination
Literatuur
Veronica-bladen, diverse jaargangen
Rob Out, Veronica. Eén jaar later, Zeist 1975
‘Veronica wil A-omroep worden’, Volkskrant, 5 oktober 1975
“Minister van Doorn wijst Veronica terug’, Telegraaf, 16 februari 1977
Bert Voorthuijsen, ‘Veronica doet beroep op sympathisanten’, Telegraaf, 16 februari 1977
Leo Derksen, ‘De boemerang van Veronica’, Telegraaf, 5 maart 1977
‘Het schaap Veronica’, Leeuwarder Courant, 27 augustus 1977
‘CRM na advies omroepraad: Veronica moet uit de ether’, Nieuwsblad van het Noorden, 29 september 1977
‘Veronica in beroep’, Trouw, 12 oktober 1977
‘Veronica in beroep tegen afwijzing C-status’, NRC Handelsblad, 12 oktober 1977
‘Kamerlid eist nieuwe telling VOO-leden’, Telegraaf, 1 november 1977
Arjan Snijders, Herinnert u zich deze nog. 30 jaar ups & downs van Verinica, Soesterberg, 2007
- Raadplegingen: 810